De Panama City a Boquete

Sorry sorry sorry mensen, het is alweer veeelste lang geleden dat ik wat heb laten horen. Dat kom mede door mijn luiheid. Het mañana mañana gevoel zit er al helemaal in (ohnee wacht, dat zat er eigenlijk altijd al in).  Ik zal maar meteen beginnen waar ik was geëindigd.

Op zaterdagochtend vertrokken we vanaf het mooie San Blas weer terug naar Panama City. Onderweg stopte we bij een dorp ongeveer een klein uur rijden vanaf Panama City om wat te eten en boodschappen te doen voor het avondeten. Ik had een donut, muffin en koffie voor maar 1 dollar en 10 cent! Reken maar uit.

Die avond  hadden we gezellig met de groep een avondmaal gekookt en gegeten onder het genot van een wijntje. En omdat het onze laatste avond was in Panama City hadden we besloten om wat te gaan drinken in de stad. We gingen eerst naar Luna´s Castle in Casco Viejo, dit is een soort van bar en hostel in een. Camilla (Duits meisje uit de groep) had hier afgesproken met 2 andere Duitse meisjes die ook op Isla de Franklin verbleven. Na Luna´s Castle liet Ingrid (eigenaresse van Spanish at Locations, onze gids, chauffeur, lerares etc) ons Amador Causeway zien. Dit was een lange ¨coastway¨ naar een soort van eiland. Op het eiland had je allerlei cafés en barretjes. Hierna wilden we naar een club midden in de stad. En wij als backpackers groepje dachten dat we er op ons best uitzagen. Maar vergeleken met de latina´s hier zagen we eruit alsof we een stelletje boerinnen waren. Wat uitgaan outfits betreft weten ze hier echt hoe ze zich moeten kleden. En omdat Camilla slippers aan had en ik een short, kwamen we de club niet binnen -.- dus gingen we maar naar het barretje op de 1^e verdieping wat drinken. Hier speelde een live latin bandje en we hadden uitzicht over de straat. Overal hoorde je muziek en zag je mensen. Het deed me denken aan New York maar dan een latin versie.

De volgende ochtend vertrokken we naar Boquete. Dit is een klein dorp midden in Panama. De reis duurde ongeveer 7 uur. En wat me meteen opviel was het weer. Panama City was ontzettend heet! En Boquete was perfect. Niet te koud en niet te warm. Het uitzicht hier was ook veel mooier. We zaten tussen de bergen in en in Panama zaten we midden in de stad.

Op maandagochtend liet Ingrid ons het dorp zien. Waar de bank was, waar we boodschappen konden doen, waar je lekker kon eten etc. Maar we reden ook een stukje buiten het dorp. Het uitzicht hier was prachtig! Bergen, rivieren, wolken door de bomen. Op een gegeven moment reden we over een rivier en toen zagen we in de verte een oud klein verlaten kasteel aan de rivier. Het leek net een kasteel uit een sprookjesfilm. Dit scheen het spookhuis van Boquete te zijn. Erg apart om te zien. Die middag hadden we de Canopy tour. Oftewel een tocht aan een kabel hangend door de bossen en rivieren.

Op dinsdag gingen we naar de Hot Springs. Dit zijn soort van warme ¨baden¨ omringt door steen midden in het bos. Dit was ook dichtbij een rivier waar we in hadden gezwommen. 

Voor de rest heb ik niet echt heel veel speciaals over Boquete te vertellen. De ochtenden waren altijd mooi, maar vanaf 12 uur begon het vaak te regenen. Het was hier vooral veel relaxen en niks doen in ons knusse familiehuisje. De groep begon hier ook echt een soort van familie te worden doordat we veel samen in het hostel waren.

Ik zal proberen zsm wat te schrijven over Bocas. Hier heb ik namelijk wel veel over te vertellen! Maar nu ga ik echt snel weer leren!

Besos

Panama City y San Blas

Hola familia y amigos,

Ik heb zoveel te vertellen dat ik niet weet waar ik moet beginnen. Ik zal maar beginnen met dag 1 in Panama City.

Vorige week maandag was dus mijn eerste dag hier in Panama. Ik was sinds tijden klaarwakker in de ochtend maar dat zal wel vanwege het tijdsverschil zijn geweest. Na de Spaanse les van 8 tot 12 hadden we tot 3 uur de tijd om iets voor onszelf te doen want om 3 uur begon de tour door Casco Viejo. We besloten met de groep naar een markt dichtbij te gaan om te lunchen. Onderweg naar de markt besefte ik dat ik een compleet andere wereld was. Het was echt super warm, alles zag er armoedig uit, het verkeer was gek, de mannen keken, floten en riepen continu, af en toe een straathond hier en een straatkat daar en ga zo maar door..
Om 3 uur gingen we met de taxi naar Casco Viejo. Dit is na Panamá Viejo het oudste gedeelte van de stad. Het leek net alsof ik in een oude Latin film terecht was gekomen. Alleen waren de gebouwen nu oud en versleten. Na de tour gingen we naar een restaurant midden in Casco Viejo. Voordat we beneden gingen eten besloten we om eerst naar het dakterras te gaan om wat te drinken. Het uitzicht daar was heel mooi en ik had m'n eerste mojito in Panama gedronken, een van de lekkerste die ik ooit heb gehad!

Op dinsdag nadat we naar het Panama kanaal waren geweest hadden we in de avond van 7 tot 8 salsa les. Ik denk dat ik nog nooit een jongen in Nederland ooit zo heb zien dansen! Vergeleken met de mensen hier zijn wij echt een stelletje strijkplanken. Hier bewegen ze met zoveel passie en echt ieder deel van hun lichaam beweegt op de muziek. Je hoort hier ook overal waar je komt salsa muziek.

Op woensdag hadden we de middag voor onszelf en kon ik eindelijk meeten met Mabel :). We gingen naar Albrook Mall. Ik heb serieus nog nooit zo'n groot winkelcentrum gezien! Je had er alle soorten winkels die je maar kon bedenken. Van supermarkten tot en met een casino, beautysalons, een bioscoop en vooral veel restaurants zoals Mcdonalds, Taco Bell, TGI Friday's, Subway etc. Ook had je er mega veel kledingwinkels zoals Calvin Klein, Levi's, Paul Frank, Oscar de la Renta, Zara, Tommy Hilfiger, Victoria's Secret etc. Ik dacht dat ik in shopheaven was. Ik had echt heel veel moeite om me in te houden!
Toen het donker begon te worden liepen we naar het busstation maar ik kon mijn bus nergens vinden. Het was zo groot en druk dat ik een beetje in paniek begon te raken want ik was het adres vergeten mee te nemen van het hostel. Uiteindelijk besloten we om samen de taxi te nemen en ik probeerde uit te leggen tegen de taxichauffeur (die alleen maar Spaans sprak) dat het bij een markt was met een brug. Gelukkig kon ik de weg nog een beetje herinneren voor het hostel dus ik was uiteindelijk toch veilig aangekomen (ook met dank aan Mabel die al aardig Spaans kon).

Op donderdag ging om 4 uur 's ochtends m'n wekker. Ik was zo moe maar we gingen 5 uur naar de San Blas eilanden dus ik moest eruit. Omdat ik bij de niet 'grote' hoorde moest ik met 2 andere achterin de auto zitten wat best krap zat. Ik dacht dit ga ik dus echt geen 3 uur volhouden maar des de verder we van de stad vandaan reden en de zon langzaam opkwam mocht het voor mij wel de hele dag duren. Richting de bergen en jungle reden we steeds verder omhoog tot ik opeens een van de mooiste uitzichten ooit zag. Ik heb nog nooit zoveel verschillende kleuren groen gezien. Zoveel verschillende heuvels en bergen, een groener dan de ander en helemaal daarachter donkere mega grote bergen omringt door wolken. Midden in de bergen ging de weg steeds van heel stijl naar beneden, naar weer heel stijl omhoog. Af en toe zag je riviertjes, hutten van de Kuna bevolking (een van de eerste Panamese bevolking), ravijnen etc.
Opeens stopte we bij een rivier waar een paar kleine bootjes lagen. Ik dacht we stoppen hier even voor Tina die onderweg autoziek was geworden. Maar iedereen stapte uit en het bleek dus de soort van 'bootstop' te zijn naar de San Blas eilanden. Voor mij was dit gewoon een afgelegen plek maar hier is alles zo anders en verre van luxe. En dit besefte ik al helemaal toen we op ons eiland aankwamen : Isla de Franklin. De hele week toen we het over de San Blas eilanden hadden stelde ik me een groot eiland voor met een hotel en restaurant. Maar dit was verre van! We kwamen aan op een klein Caribisch eilandje die je alleen in films ziet. De ene helft was voor de Indianen (de Kuna's) waar het eiland van was, en het andere deel was voor de toeristen. Ik denk dat op onze helft ongeveer 10 kleine hutten waren. Ik kwam aan in onze hut en ik kon niet stoppen met lachen. Het uitzicht (de bergen van Panama aan de ene kant en de eilanden aan de andere kant), het heldere water, de palmbomen, onze hut met zand als 'vloer', geen elektriciteit. En dat ik daar dan ook nog 2 nachten verbleef op dat klein Caribisch eilandje, wauw!
Rond 11 uur hoorde we dat iemand op hoorschelp blies. Dit was om te laten weten dat de lunch klaar was. Dit hoorde je 5 keer op een dag. De eerste was voor het ontbijt, de tweede voor lunch, de derde voor de boot waarmee je de middag naar andere eilanden kon gaan, de vierde net voor het avondeten om te laten weten dat er water was om te douchen (dit was na 3 uurtjes alweer op), en de vijfde om te laten weten dat het avondeten klaar was. Na de lunch gingen we met een bootje rondvaren om de andere eilanden te zien. Overal waar je keek zag je in de verte eilanden, sommige met één hutje, een paar of helemaal geen. Alles wat ik zag was helemaal hoe ik me de Caribbean altijd voorstelde, ik denk nog wel mooier! We kwamen aan bij een onbewoond eilandje waar je veel stervissen kon zien. Ik dacht altijd dat ze heel zacht waren maar ze waren zo hard als steen. Hierna stopte we opeens midden in de zee waar we konden staan. Het was een hele vlakte met alleen maar zand wat ongeveer net 1 meter onder het water stond.
Die avond zaten we met de rest van het eiland aan de eettafel. Ik, 2 andere van de groep en een Chinese Amerikaan besloten om 'cocoloco' te drinken (rum in een kokosnoot). Voor 5 dollar kon je een fles rum halen en voor 1 dollar hakte ze een koskosnoot uit een palmboom voor je die ze open hakte. Eigenlijk hou ik niet zo van rum maar het was echt lekker!

De volgende ochtend werd ik om 6 uur wakker door de vogels. Wat maken die hier veel geluid! Toen ik besefte waar ik was door het geluid van de zee werd ik meteen wakker. Ik liep naar buiten, en omg ik was in paradise! Alles zag er nog mooier uit in de ochtend. Tot het onbijt lag ik in de hangmat te genieten van het uitzicht. Daarna gezwommen en visjes gespot in het (warme) water. En na de lunch gingen we naar een ander eiland. Hier woonde een paar andere Indianen en je kon er naar een eiland tegenover zwemmen. Daartussen lag een gezonken schip dat met de voorkant een beetje uit het water stak.
Die avond hadden we paar kaarsjes voor ons hutje gezet en de hele avond op het strand gezeten en verhalen gedeeld met paar andere die we op het eiland hadden ontmoet. Ik voelde me echt een 'amateur' tussen iedereen met hun mooie verhalen en alle landen die ze al op zo'n jonge leeftijd hadden bezocht. De een had rondgereisd door Azië, de ander door Zuid Afrika of Zuid Amerika of alle drie. Alleen rondreizen naar verre landen was heel normaal voor deze mensen. En alle verhalen die ze vertelde realiseerde me, waar was ik de afgelopen jaren mee bezig geweest.. En dat de wereld zoveel groter is dan alleen Nedeland.
Die nacht werd ik opeens wakker. Ik hoorde iets krabben aan de hut. Ik was best bang maar vond het vooral vies, de gedachte dat een of ander beest langs of misschien wel op je kroop in je slaap, bah! Gelukkig was ik te moe om daar verder overna te denken en viel snel weer in de slaap.

De volgende ochtend zagen we twee grote gaten in het zand onder de zijkant van de hut. Het was waarschijnlijk een soort van rat ofzo want het had ook de helft van iemands koekjes gegeten. Gadver!
Maar ondanks dat, de anti anti luxe, alles dat plakkerig en zoutig is, geen elektriciteit, vieze zelfgemaakte wc's etc wou ik niet weg die dag. Nooit had ik gedacht zo te kunnen leven maar de omgeving laat je dat compleet vergeten! Het was namelijk echt een paradijs, gewoon niet te verwoorden. Deze twee dagen en nachten was het meest bijzondere wat ik ooit in m'n leven heb meegemaakt!

To be continued <3

Eerste berichtje vanuit Panama City

Hola lieve mensen,

Zoals de meeste weten ga ik voor 4 en halve maand naar Panama en Costa Rica. Ik begin met een 4 weekse groepsreis die in Panama City begint. Hier blijven we 1 week waarvan we de laatste 3 dagen een trip maken naar de San Blas eilanden. Daarna vertrekken we met de bus naar Boquete, dit duurt 7 uur, so wish me luck! Daar blijven we 1 week. Daarna reizen we door naar Bocas del Toro waar we ook 1 week verblijven. En daarna gaan we de grens over naar Turrialba, Costa Rica. Daar verblijven we de laatste week.
Vanuit daar reis ik alleen door naar Puerto Viejo waar ik 10 weken blijf. De eerste 2 en halve week ga ik vrijwilligswerk doen in een kindercrèche. Daarna krijg ik 2 weken Spaanse les en dan ga ik 5 weken in een dierenopvangcentrum werken.
Hierna vertrek ik naar een hotel in Alajuela met Nederlandse eigenaars waar ik iets meer dan een maand ga werken tegen kost en inwoning.

Gisterochtend begon het dan eindelijk. Mama, Christel en Sam brachten me naar het vliegveld. Ik vond het allemaal maar niks maar dat kwam denk ik omdat ik veelste zenuwachtig was. Want dit is toch mijn allereerste reis helemaal alleen.
We hadden afscheid genomen en eenmaal door de paspoortcontrole begon het dan echt. Daar stond ik dan helemaal in m'n eentje. Ik was maar in de wifi ruimte gaan zitten om iedereen nog even te appen. Uiteindelijk moest ik toch echt naar de gate want ze gingen boarden.
De vlucht leek wel een eeuwigheid te duren. En vanaf de best erge turbulentie voelde ik me de laatste 5 uur niet lekker. Toen we eindelijk waren geland kon ik niet wachten wat te zien maar ik moest eerst me koffer pakken. Ik dacht dan moet ik weer wachten tot ze al die koffers op de band gooien maar ipv daarvan moest ik eerst in een mega lange rij staan voor de controle. Eindelijk aan de beurt bleef de chagerijnige vrouw doorvragen over mijn verblijf in Panama City omdat ze mijn hostel niet kende of weet ik het. Uiteindelijk kreeg ik toch de stempel en "Welcome to Panama". Bij de band zag ik gelukkig meteen mijn koffer en eenmaal door de schuifdeuren zag ik allerlei mensen met borden maar geen met mijn naam. Na een paar keer zoekend door iedereen heen te lopen belde ik helemaal in paniek mama en ja hoor, toen ineens zag ik iemand met mijn naam. De man heette Roger en met ons reed ook Bill mee, een Amerikaanse man uit Orlando van rond de 65. Helaas was het al heel donker buiten dus ik kon weinig zien. Onderweg nog wel even een aanrijding gezien toen we bij de wegentol moesten wachten. En verder de hele weg met Bill gepraat. Echt geweldig op hoeveel plekken die man was geweest en nog steeds komt. Hopelijk heb ik later ook zoveel te vertellen over zoveel landen.
Aangekomen in het hostel leerde ik iedereen kennen. Iedereen vroeg meteen waar ik vandaan kwam etc.Na het welkomstdrankje was ik meteen gaan slapen want ik was helemaal kapot.

Vandaag heb ik me eerste Spaanse les gehad. Daarna waren we even naar de markt geweest voordat we met de tour in Casco Viejo begonnen. Maar hier vertel ik snel meer over want het is hier alweer laat en ben doodmoe. Er staan al wel foto's van vandaag en gister op de Travelling Spanish Classroom facebook. Nu ga ik echt stoppen en lekker slapen want morgen hebben we een drukke dag.

Adios