Hola lieve mensen,

Zoals de meeste weten ga ik voor 4 en halve maand naar Panama en Costa Rica. Ik begin met een 4 weekse groepsreis die in Panama City begint. Hier blijven we 1 week waarvan we de laatste 3 dagen een trip maken naar de San Blas eilanden. Daarna vertrekken we met de bus naar Boquete, dit duurt 7 uur, so wish me luck! Daar blijven we 1 week. Daarna reizen we door naar Bocas del Toro waar we ook 1 week verblijven. En daarna gaan we de grens over naar Turrialba, Costa Rica. Daar verblijven we de laatste week.
Vanuit daar reis ik alleen door naar Puerto Viejo waar ik 10 weken blijf. De eerste 2 en halve week ga ik vrijwilligswerk doen in een kindercrèche. Daarna krijg ik 2 weken Spaanse les en dan ga ik 5 weken in een dierenopvangcentrum werken.
Hierna vertrek ik naar een hotel in Alajuela met Nederlandse eigenaars waar ik iets meer dan een maand ga werken tegen kost en inwoning.

Gisterochtend begon het dan eindelijk. Mama, Christel en Sam brachten me naar het vliegveld. Ik vond het allemaal maar niks maar dat kwam denk ik omdat ik veelste zenuwachtig was. Want dit is toch mijn allereerste reis helemaal alleen.
We hadden afscheid genomen en eenmaal door de paspoortcontrole begon het dan echt. Daar stond ik dan helemaal in m'n eentje. Ik was maar in de wifi ruimte gaan zitten om iedereen nog even te appen. Uiteindelijk moest ik toch echt naar de gate want ze gingen boarden.
De vlucht leek wel een eeuwigheid te duren. En vanaf de best erge turbulentie voelde ik me de laatste 5 uur niet lekker. Toen we eindelijk waren geland kon ik niet wachten wat te zien maar ik moest eerst me koffer pakken. Ik dacht dan moet ik weer wachten tot ze al die koffers op de band gooien maar ipv daarvan moest ik eerst in een mega lange rij staan voor de controle. Eindelijk aan de beurt bleef de chagerijnige vrouw doorvragen over mijn verblijf in Panama City omdat ze mijn hostel niet kende of weet ik het. Uiteindelijk kreeg ik toch de stempel en "Welcome to Panama". Bij de band zag ik gelukkig meteen mijn koffer en eenmaal door de schuifdeuren zag ik allerlei mensen met borden maar geen met mijn naam. Na een paar keer zoekend door iedereen heen te lopen belde ik helemaal in paniek mama en ja hoor, toen ineens zag ik iemand met mijn naam. De man heette Roger en met ons reed ook Bill mee, een Amerikaanse man uit Orlando van rond de 65. Helaas was het al heel donker buiten dus ik kon weinig zien. Onderweg nog wel even een aanrijding gezien toen we bij de wegentol moesten wachten. En verder de hele weg met Bill gepraat. Echt geweldig op hoeveel plekken die man was geweest en nog steeds komt. Hopelijk heb ik later ook zoveel te vertellen over zoveel landen.
Aangekomen in het hostel leerde ik iedereen kennen. Iedereen vroeg meteen waar ik vandaan kwam etc.Na het welkomstdrankje was ik meteen gaan slapen want ik was helemaal kapot.

Vandaag heb ik me eerste Spaanse les gehad. Daarna waren we even naar de markt geweest voordat we met de tour in Casco Viejo begonnen. Maar hier vertel ik snel meer over want het is hier alweer laat en ben doodmoe. Er staan al wel foto's van vandaag en gister op de Travelling Spanish Classroom facebook. Nu ga ik echt stoppen en lekker slapen want morgen hebben we een drukke dag.

Adios